จดหมายรักจาก...นางมารถึงเทพบุตร(สุดหล่อ)

สวัสดี...ผู้ที่เคยติดตามอ่านจดหมายระหว่าง...เรา

คิดถึงจังค่ะ คิดถึงที่นี่และคิดถึงพ่อเทพบุตรของฉัน 

ความจริงเขาไม่ได้หายไปไหนหรอกแต่เขาคงไม่มีเวลามาทำอะไรงี่เง่าแบบนี้อีกแล้ว ฉันเองเข้ามาเปิดตู้จดหมายที่นี่บ่อยๆแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า ก็เลยปล่อยให้มันรกร้าง

แต่จากนี้ ฉันจะเข้ามาบ่อยๆนะ แม้จะไม่พบกับอะไรเลย

คุณเคยวิ่งตามอะไรในขณะที่สิ่งนั้นหยุดนิ่งอยู่กับที่ไหม...ฉันกำลังเป็น

เปล่า ฉันไม่ได้รักพ่อเทพบุตรหรอกนะ ถ้ารักเขา ฉันก็แพ้น่ะสิ คนอย่างฉันนะเหรอจะยอมแพ้อะไรง่ายๆ ไม่มีทาง

ความจริงเหตุที่ฉันอยากเขียนจดหมายพูดคุยกับเขาเพราะอยากรู้จักตัวเขาให้มากขึ้น แต่ไงล่ะ รู้จักมากไปก็ใช่ว่าจะดี

จะว่าอะไรไหม ถ้าจะเมาท์เขาให้พวกคุณฟัง

เขาเป็นผู้ชายที่พร้อมจะอยู่บนโลกใบนี้คนเดียวได้ มั่นใจในตัวเองสูงทั้งที่ขี้อาย คิดว่าตัวเองเลือกได้ทั้งที่ไม่กล้าตัดสินใจ

อุ๊ย แรงไปป่ะเนี่ย แต่นี่แหละคือคนที่ฉันชอบ

จะว่าไปก็คิดถึงเขานะ

นางมาร

28-1-51